แก้วในมือแตกกระจาย
มันหลุดมือ...วินาทีเดียวกับที่คำนั้นหลุดจากปากของเธอ
เธอจะไป...กับเขาคนนั้น
ใช่แต่เพียงแก้วที่แตก
...ใจฉันก็แตกสลายไปด้วย
ก้มลงเก็บแก้วที่แตกร้าว
พยายามไม่มอง...เธอที่กำลังจะเดินจากไป
เศษแก้วบาดนิ้ว...
เหมือนคำพูดเธอที่บาดใจ
น้ำตาพรั่งพรู...อัดอั้น
ลมหายใจติดขัด...จะขาดใจ
ชีวิตพัง...ไม่เหมือนอะไร
สมองเข้าใจ...เธอไปแล้ว
หัวใจไม่รับรู้...มันยังชา
ควรทำอย่างไร...ไม่รู้
อยากรั้ง อยากถาม...
ก็ทำไม่ได้
มันหมดแรง...หมดใจ
ให้ไปกับเธอหมดแล้ว
สุดท้ายเหลืออะไร...ก็ไม่มี
เหลือเพียงฉันคนเดียว
กับเศษแก้วและเศษใจที่แตกสลาย
...ของฉันเอง